ΠΑΛΙΟΥΡΙΩΤΙΚΑ ΜΑΣΑΛΙΑ

Είχε πάει πριν από λίγα χρόνια ένας συγχωριανός μας στο Χατζιαλί (Κόρυμβος), κι έψαχνε ένα φίλο που είχε ακόμα από το Στρατό. Δεν γνώριζε όμως πού είναι του σπίτι του. Πάει στο καφενείο ρωτάει εκεί κάτι παππούδες που έπαιζαν ξερή,  πού είναι του σπίτι του φίλου του .
-Να ικεί σια κάτ στην κατηφόρα συ κείνιαν τ’στράτα είνι του σπίτ τ, αλλά μην παένς γιατί τώρα αυτός είνι στου χουράφι κι σπέρνει.
- Σια πού είνι του χουράφιτ ρα μπαρμπάδις, να πάνου να τουν δγιώ μπάριμ στου χουράφι’τ.
- Να εικεί απάν σι κείνου του γιαμάτσι είνι του χουράφι’τ.
Ξεκίνησε που λέτε να πάει να τον βρει. Ντάλα μεσημέρι, ζέστη πολλή τον βλέπει από μακριά και τον ρωτάει.
- Τι σπέρς ρα μπάτη ιδώ σι’ αυτό του ξηρουμπάϊρου;
-         Τι να σπέρνου ρα κι συ, θυμωμένος και κουρασμένος όπως ήταν και χωρίς να καταλάβει ποιος του μιλάει, π….ις (1) σπέρνου δε βλέπς, απαντάει.
Ο συγχωριανός μας τότε χωρίς να τα χάσει, για τον τρόπο που τον μίλησε ο φίλος του, του λέει.
-Κοίτα αντάσ’η του χουράφ’ς είνι πουλύ γιαβάνκου κι δε δα τρανέψναν χιουτς οι π.….ς (1) που σπέρς, δε δα τς παίρνι καένας αντά θέλς να τς πλίϊς. Καλύτερα να του σπίρς μ..α (2), κείνα μκούτσκα όπους δα είνι μιθάβρου, ούλνι δα τα προυτιμούν κι δα φκιάνς πουλύ καλές δλές.
Κόκαλο ο Χατζιαλιώτης.
 
Όπου (1)=ανδρικό γεννητικό όργανο
όπου (2) γυνακείο γεννητικό όργανο