Δυστυχώς έφυγε από κοντά μας πριν από αρκετά χρόνια και μάλιστα σε νεαρή σχετικά ηλικία. Όλοι όσοι κάναμε παρέα μαζί του, τον θυμόμαστε πάντα για τα καλαμπούρια του, την καλή του διάθεση και φυσικά με το αγαπημένο του ακορντεόν να τραγουδάει σε γλέντια του χωριού ή με τους φίλους του, τραγουδώντας τα δημοτικά τραγούδια. Κι ακόμα, να κάνει περιγραφές φάσεων από αγώνες της αγαπημένης του ομάδας, του Παναθηναϊκού, χρησιμοποιώντας τους παλιούς παίκτες που θαύμαζε, όπως τον Δομάζο, τον Λουκανίδη, τον Καψή, τον Σούρπη και άλλους.
Ο Δημήτρης ήταν παρών σε όλες τις εκδηλώσεις του χωριού, προσφέροντας πάντα αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες του. Είτε ως εκφωνητής στο έθιμο του Μπέη με εκείνο το χαρακτηριστικό «κινδυνεύει ο Μπέης - κινδυνεύει ο Μπέης», είτε ως οργανοπαίκτης με το ακορντεόν του στα «Χριστόϊαννα». Ελπίζω κάποια στιγμή, κάποια αρχή του χωριού να βρει έναν τρόπο να τον τιμήσει. Μια τιμητική πλακέτα, ένας έπαινος ή οτιδήποτε άλλο θα ήταν ένας ελάχιστος φόρος τιμής για τον Δημήτρη.
ΑπάντησηΔιαγραφήΑς είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.