Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΟ ΒΡΑΔΙ ΤΗΣ ΤΕΤΑΡΤΗΣ ΣΤΟ ΠΑΛΙΟΥΡΙ

Πλησιάζει η ώρα για το Πανηγύρι που έγινε θεσμός πλέον, το καλύτερο κατά γενική ομολογία της ευρύτερης περιοχής. 
Όλοι οι δρόμοι οδηγούν το βράδι της Τετάρτης στο Παλιούρι. Στην πλατεία του χωριού, τα παιδιά της ποδοσφαιρικής ομάδας Θύελλας Παλιουρίου η οποία επανέρχεται από το νέο πρωτάθλημα και πάλι μόνη της στο ποδοσφαιρικό προσκήνιο του Έβρου, έχουν ήδη ετοιμάσει τα πάντα για ένα γλέντι αυθεντικό ως το πρωί για το Πανηγύρι του Αγίου Παντελεήμονα.

Με την θρακιώτικη και λαϊκή ορχήστρα που μας είχε διασκεδάσει και το 2013, όλοι μαζί να ξεχάσουμε για λίγες στιγμές όσα μας προβληματίζουν, μας στενοχωρούν, μας πληγώνουν και μας ενοχλούν και να γλεντήσουμε με την ψυχή μας. 
Περιμένοντας το βράδι της Τετάρτης, ας θυμηθούμε κάποιες στιγμές από το γλέντι το 2013.

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ

Την ίδια στιγμή που τα νέα παιδιά του χωριού παίζουν στην πλατεία, οι μεγαλύτεροι κάθονται και κουβεντιάζουν στην καφετέρια, περιμένοντας και αυτοί το Πανηγύρι της Τετάρτης.

Όπως βλέπουμε στις αποψινές φωτογραφίες που πήραμε, έχουν έρθει από την Γερμανία ο Σωτήρης Γκουδινούδης ( Ψαράς) και ο Κώστας Μπουμπουλούδης (Τζιουτζιουκούδ'). Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείψει και από αυτό το Πανηγύρι ο Δημήτρης Βασιλούδης που κάθε καλοκαίρι έρχεται από την Μυτιλήνη.

Γέμισε παιδιά για άλλο ένα καλοκαιρινό βράδι η πλατεία του χωριού μας

Αυτή η πολύ όμορφη εικόνα, που μακάρι να υπήρχε όλο τον χρόνο, είχε για άλλο ένα καλοκαιρινό βράδι η πλατεία του χωριού μας απόψε.
 Νέα Παλιουριωτόπουλα κάθε ηλικίας, που άλλα μένουν στο χωριό και τα περισσότερα ήρθαν για καλοκαιρινές διακοπές στον παππού και την γιαγιά, φωτογραφίζονται για το blog μας.

Πίσω τους βλέπετε τις καρέκλες και τα τραπέζια που είναι έτοιμα να στρωθούν για το γλέντι της Τετάρτης στο Πανηγύρι που θα γίνει και φέτος από τα παιδιά της Θύελλας Παλιουρίου.

Κυριακή, 24 Ιουλίου 2016

ΔΗΜΗΤΡΑ ΣΑΛΤΟΥ: Η όμορφη Παλιουριώτισσα που δεν ξεχνάει το χωριό της μητέρας της

Η συγχωριανή μας Δήμητρα Σαλτού, κόρη της Νίτσας (Παγώνας) Μαγγίρα, μπορεί να μην εμφανίζεται τελευταία στην τηλεόραση όπως παλαιότερα που την βλέπαμε στην εκπομπή των Ενόπλων Δυνάμεων της ΕΡΤ ή στην εκπομπή μαγειρικής Mr Cook με τον σεφ Δημήτρη Σκαρμούτσο στο MEGA, συνεχίζει όμως την... επιχειρηματική της δραστηριότητα στην Σίφνο. Το νησί αυτό του Αιγαίου είναι άλλωστε το αγαπημένο της, όπως δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη της. 


Η πανέμορφη Δήμητρα (το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσει) και εννοούμε φυσικά την επίσης κούκλα μητέρα της(συγνώμη απ' τον μπαμπά της Χρήστο αλλά αν δεν παινέψεις τον τόπο σου...), δεν ξέχασε φυσικά τον έναν από τους τόπους καταγωγής της, το Παλιούρι. Όπως είπε μεταξύ άλλων: "Μένω στα Ιλίσια, στην περιοχή που ουσιαστικά μεγάλωσα. Μέχρι την Τρίτη δημοτικού με την οικογένεια μου ζούσαμε στο Γουδή, αργότερα μετακομίσαμε στου Ζωγράφου όπου τελείωσα και το σχολείο ενώ αργότερα πήρα σπίτι στα Ιλίσια.


Αγαπημένος μου καλοκαιρινός προορισμός είναι το πανέμορφο νησί της Σίφνου. Αν και η καταγωγή μου είναι από το Μενίδι Αιτωλοακαρνανίας-από τη μεριά του πατέρα μου και από το Παλιούρι Έβρου της μητέρας μου, από το 2006 παραθερίζω μόνιμα στη Σίφνο όπου έχω δραστηριοποιηθεί και επαγγελματικά. Το 2007, κάποιοι φίλοι εδώ στο νησί δημιούργησαν έναν πολυχώρο ονόματι «Κυκλάδων χώρος». Τότε μπήκε η ιδέα να ανοίξουμε ένα κατάστημα εντός του πολυχώρου αυτού. 

Έτσι οι συνεταίροι μου κι εγώ, ανοίξαμε ένα κατάστημα υποδημάτων το: «L’ ΙLE DE CHAUSSURES» – “Το Νησί των Παπουτσιών” στα Ελληνικά. Επίσης η μια από τους τρεις συνεταίρους, ακριβώς δίπλα έχει ανοίξει κι άλλο κατάστημα αλλά με έπιπλα το «Ένα Μικρό Ταξίδι». Λόγω δουλειάς και εκπομπών, συνήθως έρχομαι από τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου και από αρχές Μαΐου σχεδόν όλα τα Σαββατοκύριακα και κάθομαι μέχρι μεσοβδόμαδα. Συνολικά δηλαδή μένω στη Σίφνο τέσσερις μήνες".

Εμείς να πούμε ότι έχουμε πολύ καιρό να την δούμε στο Παλιούρι και μακάρι σύντομα να έρθει όταν το επιτρέψουν οι επαγγελματικές της υποχρεώσεις. Γιατί 

Συνεχίζουμε όλοι μαζί για το αγαπημένο μας Παλιούρι

Τελικά δεν άντεξα. Ήταν πάρα πολύ δύσκολη και όπως αποδείχθηκε αδύνατη η απόφαση για την οριστική διαγραφή του blog. Αν και η εν θερμώ αρχική μου απόφαση και με αρκετή πικρία για να είμαι ειλικρινής από την στάση ορισμένων (ελάχιστων ευτυχώς) ήταν να αποτελέσει παρελθόν αυτή εδώ η "γωνιά" που τα τελευταία 6 χρόνια είναι αφιερωμένη στο αγαπημένο μας Παλιούρι, προτίμησα την προσωρινή παύση. 

Τις μέρες που μεσολάβησαν, δεν περίμενα ότι θα δεχόμουν τόσα πολλά e-mail αλλά και τηλεφωνήματα από όσους φυσικά γνώριζαν τον αριθμό του κινητού μου. Όλοι ζητούσαν επίμονα να μην καταργηθεί το blog, αλλά να συνεχίσει η "φωνή" του χωριού μας στο διαδίκτυο. 
Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς όσους επικοινώνησαν μαζί μου. Θα μου επιτρέψουν όμως να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε εκείνους τους συγχωριανούς μας που βρίσκονται στο εξωτερικό και κυρίως με το e-mail εξέφρασαν την επιθυμία τους να μην αποτελέσει παρελθόν αυτό το "παράθυρο" ενημέρωσης για όσα συμβαίνουν στο αγαπημένο μας χωριό. Από την Γερμανία, το Βέλγιο, αλλά και την Αμερική, τον Καναδά ακόμα και την Αυστραλία, δέχθηκα μηνύματα. Όλοι μου επεσήμαναν ότι χάνουν  την "γέφυρα" με το Παλιούρι αν πάψει να υπάρχει αυτή η ιστοσελίδα. Ειλικρινά με συγκίνησαν τρομερά.

Ειδικά όμως μια συγχωριανή μας, η Μαρία Κισσούδη, αδερφή του Σωτήρη του μπέη όπως τον λέμε στο χωριό, με συγκλόνισε με με όσα μου έγραψε από το Ντένβερ του Κολοράντο των Ηνωμένων Πολιτειών όπου μένει. Ήταν 2 τα ξημερώματα όταν πήρα το e-mail της, που τα μισά ήταν γραμμένα με greeklish και τα άλλα αγγλικά. 

Μου έγραψε λοιπόν η Μαρία μεταξύ άλλων: 
Hello Kosta.
Me leve Maria Kissoudi, eimai tou Sotiri Kissoudi h adelfi kai zw edw kai 26 xpovia stiv Ameriki. Otav priv polla xrovia ematha yia to blog tou xwryiou mou, aisthanthika oti briskomouv ekei, kai polles avamveisis ksupvisav kai m'eferav pio kovta sto xwrjo. Av stamatisis  twra, tha eivai sav va klivouv ta suvopa ki’ eyw then tha exw dikaioma va perasw opws kai pola alla atoma pou briskontai makria.
Eivai liyo pio duskola ta agglika pliktra va yrafw ellinika.
Eyw s’euxapistw para polu yia ola pou mas exeis prosferei  kai sou euxomai kalh tuxh.
Me ayapi kai sebasmo,
 Maria Kissoudi apo to Denver,Colorado
Για να διευκολύνω όσους δυσκολεύονται να το διαβάσουν, η Μαρία μου έγραψε συγκεκριμένα: 
"Γειάσου Κώστα.
Με λένε Μαρία Κισσούδη, είμαι του Σωτήρη Κισσούδη η αδελφή και ζω εδώ και 26 χρονια στην Αμερική. Όταν πριν πολλά χρονια έμαθα για το blog του χωριού μου, αισθάνθηκα ότι βρισκόμουν εκεί και πολλές αναμνήσεις ξύπνησαν και μ' έφεραν πιο κοντά στο χωριό. Αν σταματήσεις  τώρα, θα είναι σαν να κλείνουν τα σύνορα κι εγώ δεν θα έχω δικαίωμα να περάσω όπως και πολλά αλλα άτομα που βρίσκονται μακριά.
Είναι λίγο πιο δύσκολα τα αγγλικά πλήκτρα να "γράφω" ελληνικά.
Εγώ σ’ευχαριστώ παρα πολύ για όλα που μας έχεις προσφέρει  και σου εύχομαι καλή τύχη.
Με αγάπη και σεβασμό,
 Μαρία Κισσούδη από το Denver,Colorado

Κλείνει μάλιστα η Μαρία, την οποία θυμάμαι ότι είδα τελευταία φορά πριν από πολλά χρόνια (μπορεί και πάνω από 26 που λείπει) στο χωριό με τα χαρακτηριστικά φουντωτά κόκκινα μαλλιά) εκεί κοντά στο πατρικό της σπίτι στα Μνηματούδια, με την πολύ αγαπημένη μου φράση του Αμερικανού Προέδρου Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι: "Just for you Kosta.
"My fellow, ask not what your country can do for you, ask what you can do for your country. John F. Kennedy" 

Δηλαδή: "Μόνο για σένα Κώστα. "Συμπολίτες μου, μην ρωτάτε τι  μπορεί η χώρα σας να κάνει για σας, αναρρωτηθείτε τι μπορείτε να κάνετε εσείς για τη χώρα σας. John F. Kennedy"


Για όλους αυτούς τους λόγους λοιπόν, αποφάσισα αυτό το blog να συνεχίσει την διαδρομή που ξεκίνησα πριν από 6 χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 2010. Να είστε όλοι καλά...

Κώστας Πιτιακούδης

Υ.Γ: Άλλωστε πλησιάζει το Πανηγύρι του χωριού μας που κάθε χρόνος που 

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Τον έθαψαν με το κλαρίνο να παίζει πάνω από το φέρετρο όπως ήταν η τελευταία του επιθυμία

Τελευταία επιθυμία του συγχωριανού μας Δημήτρη Μπακάλη ή Μητσάρα του μπαρμπαΣταύρου όπως τον θυμούνται οι παλαιότεροι, ήταν όταν πεθάνει στην Θεσσαλονίκη όπου έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, να τον θάψουν στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε και πάνω από τον τάφο του να παίζει το κλαρίνο. Ρεμπέτης, με πολυτάραχη ζωή η οποία έχει πτυχές που ελάχιστοι γνωρίζουν, λάτρης της αυθεντικής νυχτερινής διασκέδασης στην μαγευτική Θεσσαλονίκη, άφησε αυτή την εντολή λίγο πριν φύγει από την ζωή σε ηλικία 75 χρόνων. Μάλιστα φρόντισε να ρυθμίσει και τα έξοδα της κηδείας του που θα γινόταν στο Παλιούρι.
Η τελευταία του επιθυμία πραγματοποιήθηκε τελικά από τους στενούς συγγενείς του και έτσι τον περασμένο Απρίλιο που έγινε η κηδεία του στο νεκροταφείο του Παλιουρίου, λίγο πριν σκεπαστεί το φέρετρο του, ο βιρτουόζος Σαλίμ που είχε κληθεί, άρχισε να παίζει με το κλαρίνο του ένα παραπονιάρικο μοιρολόι. Μάλιστα όσοι ήταν παρόντες στην κηδεία δεν άντεξαν και άρχισαν να κλαίνε, παρ' ότι πολλοί από αυτούς μπορεί να μην τον είχαν συναντήσει ποτέ, μια και από μικρός έφυγε και έμενε στην Θεσσαλονίκη, ενώ σπάνια ερχόταν στο χωριό. 
Αν και αρκετά καθυστερημένα, βρήκαμε το βίντεο με την ασυνήθιστη κηδεία και την υλοποίηση της τελευταίας επιθυμίας του Μητσάρα και το παρουσιάζουμε.


Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

Πόσο παλιό είναι άραγε το χωριό μας;

Κανείς  δεν μπορεί να ισχυριστεί με βεβαιότητα πότε ακριβώς δημιουργήθηκε το Παλιούρι και πόσο παλιό είναι το αγαπημένο μας χωριό. 
Σίγουρα πάντως κατοικείται πριν από το 1800 μ.Χ, αν κρίνουμε από μια επιτύμβια πλάκα που βρίσκεται σε τάφο πίσω από την παλιά εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα.
Αν παρατηρήσετε όμως πιο προσεκτικά την φωτογραφία που μας έστειλε ο συγχωριανός μας Θανάσης Γκακούδης ο οποίος και την τράβηξε, φαίνεται καθαρά να γράφει ότι αυτός που βρίσκεται στον τάφο πέθανε εν "ΕΤΗ 1831". Δηλαδή πριν από 185 χρόνια. Κάτι που σημαίνει ότι γεννήθηκε πολύ πριν το 1.800. 
Όπως αναφέρει πάντως η ιστοσελίδα greece.terrabook.com το Παλιούρι είναι ένα από τα πιο γραφικά χωριά του Βορειοανατολικού Έβρου. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν τα σπίτια που χτίστηκαν επί Τουρκοκρατίας. Είναι πέτρινα με πολλά παράθυρα μπρος και πίσω, με μια μόνο είσοδο. Μπροστά ή πίσω από το σπίτι υπάρχει ένας φούρνος, όπου οι γυναίκες έψηναν ψωμί ή διάφορα παραδοσιακά φαγητά στις μεγάλες γιορτές και στους γάμους.
Το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα στο Παλιούρι ανήκει στις πρώτες εκκλησίες που χτίστηκαν στο χωριό. Πίσω από το μικρό ναό υπάρχουν δεκαοκτώ τάφοι αγωνιστών που έσφαξαν οι Τούρκοι. Στο Παλιούρι βρίσκεται και  το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής. Ο Άγιος Παντελεήμονας και η Αγία Παρασκευή τιμώνται από τους κατοίκους στις 26 και 27 Ιουλίου με πανηγύρια στην πλατεία του χωριού.
Το Παλιούρι, σύμφωνα με την παράδοση πήρε το σημερινό του όνομα από μια Βυζαντινή Αυτοκράτειρα που το επισκέφθηκε και το ονόμασε έτσι επειδή στην περιοχή αφθονούσαν τα παλιούρια (αγκαθωτοί θάμνοι).

ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΠΑΛΙΟΥΡΙΩΤΗΣ

Ο Στέφανος Χρυσαφούδης (Στιφανάκς Τζιβτζικάδκους) είναι πλέον ο μεγαλύτερος σε ηλικία Παλιουριώτης και διανύει το 95ο έτος της ζωής του. 
Μετά τον πρόσφατο θάνατο πριν από λίγο καιρό του Δημήτρη Δουλούδη, ο οποίος ήταν λίγους μήνες μεγαλύτερος, ο Στιφανάκς που γεννήθηκε επίσης το 1921, είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή συγχωριανός μας. 
Μάλιστα πριν από καιρό έχασε και την γυναίκα του και έμεινε πλέον μόνος, έχοντας την καθημερινή φροντίδα από τις δυο κόρες του, την Δάφνη και την Μαρία. Εδώ τον βλέπουμε τις προηγούμενες μέρες να κάθεται μπροστά από το σπίτι του, έχοντας συντροφιά το σκυλάκι του.

Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

KAI TO ONOMA AYTOY.... Μόσχος Δουλούδης

Το όμορφο μωράκι τους βάφτισαν την περασμένη Κυριακή 3 Ιουλίου ο συγχωριανός μας στρατιωτικός Χρήστος Δουλούδης και η σύζυγος του Βάσω. Και το όνομα αυτού... Μόσχος, αφού πήρε το όνομα του παππού του, ο οποίος έλαμπε φυσικά από χαρά μαζί με την γυναίκα του Τριάδα στην βάφτιση του πρώτου τους εγγονιού.

Η βάφτιση έγινε στον Ιερό Ναό Παναγίας Ελευθελώτριας Διδυμοτείχου, παρουσία δεκάδων συγγενών και φίλων των δύο οικογενειών. Ο νονός ήταν από το Αλεποχώρι και είναι φίλος και συνάδερφος του Χρήστου. Τους ευχόμαστε από καρδιάς να τους ζήσει, να είναι ευτυχισμένο και να δουν τον γιο τους οι γονείς και τον εγγονό τους οι παπούδες και οι γιαγιάδες όπως επιθυμούν. 

Υ.Γ: Οι φήμες ότι ο μικρός Μόσχος πήρε μια... μπάλα μετά την βάφτιση του και άρχισε να παίζει ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του Χρήστου, που διετέλεσε ποδοσφαιριστής και προπονητής της Θύελλας Παλιουρίου, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Απολυτήριο Δημοτικού Σχολείου Παλιουρίου πριν απο 60 χρόνια

Εδώ και αρκετά χρόνια το Δημοτικό Σχολείο του χωριού μας είναι κλειστό λόγω έλλειψης μαθητών. Παλαιότερα όμως είχε πάρα πολλούς μαθητές και αρκετοί από αυτούς ήταν μάλιστα και αριστούχοι.
Όπως η μαθήτρια που πήρε Απολυτήριο πριν από 60 χρόνια, το 1957 και αποφοίτησε με άριστα 10. Δεν συνέχισε πάντως στο Γυμνάσιο γιατί οι εποχές ήταν δύσκολες τότε και λεφτά δεν υπήρχαν.

Τα αξιοσημείωτα που παρατηρούμε είναι το γεγονός ότι η μαθήτρια πήγε σχολείο σε ηλικία 8 ετών, το 1951 και τελείωσε στα 14 της. Κι αυτό γιατί λόγω του εμφυλίου προφανώς μέχρι το 1950 δεν λειτουργούσε το σχολείο στο χωριό.
Ακόμα, από τον αριθμό ενδεκτικού που είναι 137 αποδεικνύεται πως οι μαθητές εκείνης της χρονιάς ήταν πολύ περισσότεροι από τον αριθμό αυτό. Ακόμα, η αναφορά ότι η μαθήτρια "εδαμαλίσθη το 1957" σημαίνει ότι εκείνη την χρονιά εμβολιάσθηκε για την ευλογιά. Αυτό έπρεπε να αναφέρεται στο ενδεικτικό και το απολυτήριο.
Τέλος, διευθυντής του σχολείου ήταν ο δάσκαλος Γιάννης Γιαλαμάς από το Σουφλί, ένας πολύ αυστηρός εκπαιδευτικός που όμως βοήθησε τους τότε μαθητές να μάθουν γράμματα.

Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΟΥΔΕΛΟΥΔΗΣ: ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΟΥΣ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ

Ο συγχωριανός μας Δημήτρης Χουδελούδης ή Μουτιόν Τζιανάδκου αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα εθελοντικής και ανιδιοτελούς προσφοράς στο Παλιούρι. 
Μένει στο χωριό με την σύζυγο του και δεν σταματάει ούτε στιγμή να βοηθάει όπου χρειαστεί. Κόβει χόρτα και καθαρίζει κοινόχρηστους χώρους, όπως είναι η πλατεία, η παιδική χαρά, η κοινότητα και άλλα μέρη του χωριού, μαζεύει σκουπίδια, αλλά και βρίσκεται πάντα κοντά στην ποδοσφαιρική μας ομάδα,την Θύελλα και συμμετέχει σε κάθε προσπάθεια ή εκδήλωση που γίνεται.

Αν και τα παιδιά και τα εγγόνια του μένουν μόνιμα στην Γερμανία και σπάνια έρχονται στο χωριό, ο γιος του μάλιστα Πάρις (Κυπαρίσσης όπως είναι το όνομα από τον συγχωρεμένο παππού του) διαθέτει το κορυφαίο γερμανικό γραφείο μάνατζερ με επικεφαλής τον πρώην διεθνή Γερμανό ποδοσφαιριστή Γιανς Νοβότνι που έκανε καριέρα σε Λεβερκούζεν και εθνική Γερμανίας ο Δημήτρης παρ' τι θα μπορούσε ως συνταξιούχος (ή ΚΑΠΗ όπως ειρωνικά και απαξιωτικά έγραψε κάποιος συγχωριανός μας) να αράζει στο μπαλκόνι του σπιτιού του ή στο καφενείο, έχει ως κύρια ενασχόληση του την εθελοντική προσφορά. 


Κάτι άλλωστε που αναγνωρίζουν όλοι οι Παλιουριώτες που μένουν στο χωριό. Του αξίζουν πραγματικά χίλια μπράβο, αν και ποτέ δεν τα επιδίωξε.

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Ομόρφυναν την παιδική χαρά και το Νηπιαγωγείο με ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ εργασία ΔΥΣΤΥΧΩΣ μόνο λίγοι από τους συγχωριανούς μας

Προκλητικά απόντες για μια ακόμη φορά οι νέοι συγχωριανοί μας, πολλοί από τους οποίους μένουν στο χωριό και έχουν μικρά παιδιά που μεγαλώνουν εδώ. 
Αυτοί ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ να πρωτοστατούν σε τέτοιες πρωτοβουλίες, αλλά και πάλι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία έδωσαν το ΚΑΛΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ με ΗΧΗΡΟ ΤΡΟΠΟ. 
Κρίμα για τα νέα παιδιά που αδιαφορούν και έχουν ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Πριν από καιρό, είχαμε αναφερθεί στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατούσε στο Νηπιαγωγείο, τον Αγροτικό Παιδικό σταθμό δηλαδή που εδώ και δεκαετίες είναι κλειστός λόγω έλλειψης μαθητών. Τις καταστροφές που είχαν προκληθεί από Παλιουριώτες φυσικά, με αποτέλεσμα να εμφανίζει τραγική εικόνα.



Κάποιοι συγχωριανοί μας ευαισθητοποιήθηκαν και αποφάσισαν να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Γιατί στις εποχές της σημερινής κρίσης, η οποία δυστυχώς εκτός από οικονομική είναι πρώτα και πάνω απ' όλα ΚΡΙΣΗ ΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗΣ, τώρα που το Παλιούρι ανήκει στον Δήμο Διδυμοτείχου και είναι ένα από τα πάνω από 30 χωριά του, δεν μπορεί κανείς να περιμένει και πολλά πράγματα από τον Δήμο και την Πολιτεία γενικότερα. Θα πρέπει να σκεφθεί τί μπορεί να κάνει μόνος του για να βελτιώσει τον τόπο και το χώρο που ζει και μεγαλώνουν τα παιδιά του.
Με επικεφαλής λοιπόν την Πόλυ Αραμπατζή, Πρόεδρο του Τοπικού Διαμερίσματος Παλιουρίου και Πρόεδρο του Συλλόγου Γυναικών, κάποιοι συγχωριανοί μας αποφάσισαν να ομορφύνουν τον χώρο της παιδικής χαράς που βρίσκεται στην αυλή του Νηπιαγωγείου, αλλά και μια πλευρά του κτιρίου. Έβαψαν λοιπόν τοίχους, κάγκελα και τα παιχνίδια της παιδικής χαράς, καθάρισαν τον χώρο και τον έκαναν προσβάσιμο σε παιδιά και γονείς ή παππούδες και γιαγιάδες.

Εκτός από την Πόλυ και τον σύζυγο της Σωτήρη αλλά και τον γιο της Κωνσταντίνο, βοήθησαν σημαντικά στην όλη προσπάθεια ο Παναγιώτης Λογαρνούδης (γιος του συγχωρεμένου Κώστα τ΄Κουρουτζή), ο οποίος έβαλε τα χρήματα και αγόρασε τις μπογιές και τα χρώματα που έφερε από την Γερμανία, αλλά και βοήθησε στις εργασίες όταν ήταν με άδεια στο χωριό. Επίσης σημαντική συμβολή και βοήθεια είχαν ο Τασιούδης Δημήτρης με την γυναίκα του Σταυρούλα, ο Γιώργος Δοϊνούδης (Μπουφούδ΄) με την γυναίκα του Στάμω, ο Δημήτρης Χουδελούδης (Μουτιόν Τζιανάδκου) με την γυναίκα του, ο οποίος παρεπιπτόντως βοηθάει φοβερά στο χωριό σε κάθε προσπάθεια αν και δεν μένουν εδώ τα παιδιά και τα εγγόνια του. 

Ακόμα, η Παγώνα Διμπινούδη, η  Ζωγραφίνα Αραμπατζή, η Μορφούλα Ζλατινούδη, αλλά και η Άννα Καραφυλλούδη. Σημαντική και η βοήθεια του Βαγγέλη Αραμπατζή (Βαγγέλ΄ Τζιούκα) στην κατασκευή του όμορφου τριγωνικού παρτεριού δίπλα στο Νηπιαγωγείο, μαζί με τους υπόλοιπους που συνέββαλαν στην δημιουργία του.
ΔΥΣΤΥΧΩΣ από όλη αυτή την προσπάθεια απουσίαζαν τα νέα παιδιά του χωριού, αλλά και αρκετοί ακόμα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν. Μάλιστα κάποιοι όταν τους ζητήθηκε όχι απλά δεν ανταποκρίθηκαν, αλλά άρχισαν και τις γνωστές ανοησίες που είναι συνηθισμένο φαινόμενο στο χωριό μας. Να... δίνουν δηλαδή μυαλό και να... σφυρίζουν αδιάφορα. 

Ειδικά όμως τα ΝΕΑ ΠΑΙΔΙΑ που έπρεπε να πρωτοστατούν σε τέτοιες κινήσεις, όταν μάλιστα έχουν δημιουργήσει κάποια από αυτά οικογένειες και μένουν στο χωριό, δεν δικαιολογούνται με τίποτα. Η ευθύνη βαρύνει και εμάς τους γονείς, γιατί από την μικρή ηλικία δεν τους μάθαμε ότι πρέπει να προσφέρουν εθελοντικά, να σκέφτονται και να ενεργούν δημιουργικά, να χτίζουν όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες ζωής στον οικογενειακό τους περίγυρο, το χωριό και την περιοχή τους, καλυτερεύοντας τον χώρο που ζουν και φυσικά όχι μόνο να σκέφτονται πως θα καταστρέφουν. Αυτά...

ΕΠΕΙΔΗ ΕΓΙΝΕ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΑ, ΙΔΟΥ ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΠΡΙΝ
Η δημοσίευση αυτή αναρτήθηκε τον Μάιο του 2015 και συγκεκριμένα στις  


ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ, 15 ΜΑΪ́ΟΥ 20


ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΟΣ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΛΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΛΙΟΥΡΙΩΤΕΣ

Δυστυχώς από την στιγμή που καταργήθηκε η Κοινότητα Παλιουρίου και ιδιαίτερα μετά την ένταξη του χωριού μας στον Δήμο Διδυμοτείχου, μόνο με εθελοντική εργασία και συμμετοχή των  συγχωριανών μας μπορούν να γίνουν κάποια πράγματα.



Γι' αυτό αξίζουν πολλά μπράβο σε όσες και  όσους από τον Σύλλογο Γυναικών, την Εκκλησιαστική Επιτροπή, αλλά και τους άλλους κατοίκους, συμμετείχαν με πρωτοβουλία της Προέδρου της Τοπικής Ενότητας Παλιουρίου Πόλλυς Αραμπατζή, στον εθελοντικό καθαρισμό της  παλιάς εκκλησιας και του σχολείου. 




Γιατί δυστυχώς αν δεν τα καθαρίσουμε μόνοι μας θα μας φάνε τα χορτάρια, Όπως καθαρίζετε ;άλλωστε και η πλατεία χρόνια τώρα με εθελοντική εργασία και προσωπικά έξοδα κάποιων συγχωριανών μας.


Αγαπητοί φίλοι, επαναλαμβάνω ότι είναι σεβαστές οι διαφωνίες σας, βλέπετε όμως και τότε κανέναν νέο του χωριού μας να βοηθάει; Δεν υπήρχαν ένας, δύο, τρεις, τέσσερις να συμμετέχουν ούτε τότε;
Ο διαχειριστής του blog

Τετάρτη, 6 Ιουλίου 2016

ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΓΟΝΕΙΣ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΟΡΑ Η ΜΑΤΙΝΑ ΓΙΑΪΤΖΗ ΚΑΙ Ο ΑΞΙΩΤΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Μετά την χαριτωμένη κορούλα τους που ήδη μεγάλωσε, απέκτησαν και γιο την προηγούμενη βδομάδα και... ξετρέλλαναν πρώτα απ' όλα τον Σωτήρη (Σαμάλα) και την... Άννα, αλλά και τους γονείς του Αξιώτη με το νέο μέλος της οικογένειας τους, αλλά και όλους τους συγγενείς και φίλους. 


Γονείς για δεύτερη φορά έγιναν την προηγούμενη βδομάδα η συγχωριανή μας Ματίνα Γιαϊτζή και ο σύζυγος της Αξιώτης Χατζηχαραλάμπους από την Στέρνα Ορεστιάδας. Μετά την χαριτωμένη κορούλα τους που ήδη μεγάλωσε, ένας μπόμπιρας ήρθε να προστεθεί στην ευτυχισμένη τους οικογένεια. Περιττό να πούμε ότι ο Σωτήρης (Σαμάλας) και η Άννα όπως και ο γονείς του Αξιώτη έχουν "τρελαθεί" με το δεύτερο εγγόνι τους.
Μέσα από την καρδιά μας ευχόμαστε στη Ματίνα και τον Αξιώτη ΝΑ ΤΟΥΣ ΖΗΣΕΙ ο γιος, να τον δουν ευτυχισμένο και όπως επιθυμούν, στους παππούδες και γιαγιάδες πάντα τέτοιες χαρές και να αποκτήσουν και άλλα εγγόνια. 

Θα γίνει και φέτος κανονικά το Πανηγύρι του Παλιουρίου στις 27 Ιουλίου

Κανονικά θα γίνει και φέτος στο Παλιούρι το Πανηγύρι-θεσμός που έχει καθιερωθεί όχι μόνο στο χωριό μας αλλά και ολόκληρη την περιοχή.
Διοργανωτής θα είναι η Θύελλα Παλιουρίου, η οποία μετά την περσινή συγχώνευση με την Αναγέννηση Μεταξάδων και την αποτυχημένη χρονιά, θα επανέλθει στην αγωνιστική περίοδο 2016-2017, μια και αποφασίστηκε να ξαναδημιουργηθεί η ομάδα του χωριού μας.


Στο Πανηγύρι θα μας διασκεδάσει η ορχήστρα "Θρακιώτες" που είχε ξαναπαίξει στο χωριό μας και το 2013, ενώ αρχικά έγινε σκέψη για συγκεκριμένο μενού, αλλά τελικά θα υπάρχουν τα παραδοσιακά σουβλάκια, τα λουκάνικα, οι σαλάτες και φυσικά όλα τα ποτά για γλέντι μέχρι πρωίας. 
Ας θυμηθούμε τί έγινε το 2013 στο Πανηγύρι με την συγκεκριμένη ορχήστρα



Δευτέρα, 27 Ιουνίου 2016

"ΕΦΥΓΕ" μόλις στα 52 του χρόνια ο Χρήστος Ζλατινούδης (Τουτούκας)

Από τα παιδικά του χρόνια έζησε... αδικημένος και δυστυχώς "έφυγε" άδικα πολύ νωρίς ο συγχωριανός μας Χρήστος Ζλατινούδης, ο "Τουτούκας" όπως τον γνωρίζαμε οι περισσότεροι.

Ένα παιδί που δεν μεγάλωσε όπως τα άλλα της ηλικίας του, που αδικήθηκε πολλές φορές πρώτα από το οικογενειακό και έπειτα από το υπόλοιπο περιβάλλον του χωριού, αντιμετώπισε τα τελευταία χρόνια αρκετά προβλήματα υγείας για λόγους που αρκετοί γνωρίζουμε.
Τελικά, δεν κατάφερε να κερδίσει την "μάχη" με τον θάνατο και στο νοσοκομείο Κομοτηνής όπου νοσηλευόταν άφησε την τελευταία του πνοή την Πέμπτη. Την Παρασκευή έγινε η κηδεία του στο Παλιούρι, με την μητέρα του Δάφνη να βρίσκεται σε κατάσταση σοκ. Ας είναι ελαφρύ το χώμα της παλιουριώτικης γης που τον σκέπασε.
Υ.Γ. Το 2016 είναι δυστυχώς ΜΑΥΡΟ ΚΑΙ ΑΡΑΧΝΟ για το χωριό μας, αφού από την αρχή του πολλοί νέοι άνθρωποι έχουν φύγει πρόωρα και άδικα. Κουράγιο στους δικούς τους ανθρώπους, γιατί αυτοί είναι που πονάνε περισσότερο και θα πενθούν τον χαμό των αγαπημένων τους προσώπων κάθε μέρα.